8 - عبيد بن زراره گويد : از امام صادق عليه السّلام راجع بكبائر پرسيدم ، فرمود : آنها در كتاب على عليه السّلام هفت است : 1 - كفر به خدا . 2 - آدم كشى . 3 - نافرمانى پدر و مادر . 4 - خوردن ربا بعد از دانستن . 5 - خوردن مال يتيم بناحق . 6 - فرار از جهاد . 7 - تعرب بعد از هجرت ، عرضكردم : اينها بزرگترين گناهانند ؟ فرمود : آرى ، عرضكردم : گناه خوردن يكدرهم از مال يتيم بناحق بزرگتر است يا ترك نماز ؟ فرمود : ترك نماز ، عرضكردم : شما كه ترك نماز را از كبائر نشمردى ؟ فرمود : نخستين چيزى كه به تو گفتم چه بود ؟ عرضكردم : كفر ، فرمود : تارك نماز كافر است ، يعنى بدون علت و عذر . توضيح - جمله « يعنى من غير علة » كلام مرحوم كلينى يا يكى از رواتست و بعيد است كه سخن امام عليه السّلام باشد ، و « علت » شامل جهل و نسيان و غفلت هم مىشود ، پس اگر كسى نماز را از روى علم و عمد ترك كند كافر است چنان كه ترك زكات و حج و هر واجبى نيز در آن صورت چنين است و اين يكى از معانى كفر است كه در مقام خود توضيح داده شود . 9 - امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمود : بر هر بنده‌ئى چهل پرده كشيده شده تا وقتى چهل گناه كبيره مرتكب شود ، چون مرتكب چهل كبيره شد ، پرده‌ها از او برداشته شود ، آنگاه خدا به آن ( فرشته ) ها وحى فرمايد : كه بنده‌ام را با بالهاى خود بپوشانيد ، فرشتگان او را با بالهاى خود بپوشانند . سپس آن بنده كار زشتى را نگذارد جز آنكه مرتكب شود تا آنجا كه با ارتكاب زشتكارى ميان مردم ببالد آنگاه فرشتگان گويند : پروردگارا اين بنده تو هر عملى را مرتكب مىشود و ما از كردار او خجالت